Evlilik akdini sonlandıran boşanma olgusuna, günümüzde oldukça sık rastlanmaktadır.
Boşanma davası açabilmek için öncelikle boşanma gerekçelerinizi gösterir bir dilekçe ile
bulunduğunuz yerdeki Aile Mahkemelerine, bulunduğunuz yerde Aile Mahkemesi yoksa
Asliye Hukuk Mahkemelerine başvurmanız gerekmektedir. Bildiğiniz üzere yeni kanuni
düzenleme neticesinde gerekli tebligat ve harç masrafları artık mahkeme veznelerince peşinen
alınmaktadır. Bu harç ve masraf giderleri yaklaşık 300 TL kadar bir bedeldir. Bilirkişi vs
giderler de eklendiğinde bu harç masrafı artabilmektedir.
İstanbul Sözleşmesi olarak anılan Kadına Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye Dair Avrupa Konseyi Sözleşmesini ilk olarak Türkiye onayladı ve iç hukukuna dahil etmiş oldu.
Böylece sadece Sözleşme hükümleri değil CEDAW Komitesinin tüm tavsiye kararları ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin tüm içtihatları da Türkiye için bağlayıcı normlar cümlesinden sayıldı.
Bu Sözleşme ile Türkiye, kadına yönelik şiddetin, erkekler ve kadınlar arasındaki eşitlikçi olmayan güç ilişkilerinin tarihsel bir tezahürü olduğunu ve bu güç ilişkisinin erkekler tarafından kadınlar üzerinde tahakküm kurulmasına ve kadınlara yönelik ayrımcılık yapılmasına yol açtığını ve kadınların ilerlemelerinin önünde engel olduğunu, kadın ve erkek arasında yasal ve fiili eşitliğin gerçekleşmesinin kadına yönelik şiddeti önlemede önemli bir unsur olduğunu kabul etmiş ve bu kabul doğrultusunda da kadınları her türlü şiddetten korumayı ve kadına yönelik şiddet ve aile içi şiddeti önlemeyi temin edecek kapsamlı bir çerçeveyi, politikaları ve tedbirleri tasarlamayı amaç edinmiştir.
Doğu’da kadın olmak ne zor iştir bilir misiniz? Daha on ikisinde başlar korkuları, hele birde yoksul bir ailenin kızı isen, işte işin iki misli zordur artık.
Yüreklerinde her bahar geldiğinde açar tomurcuk çiçekleri. Gözleri çakmak alevidir, çakar ardı sıra her bakışlarında.
Çoğu okumak ister. Köyünde, kasabında bitirebildiği okullardan sonra, büyük şehirlere yatılı da olsa gitmek ister. O büyük şehirlerde okumak içindir her gece kitapları ile olan dostlukları. Çağdaş Türk kadını olmak içindir bunca çabası. Üretmek ve ürettiğinin karşılığını alıp, insanca yaşamaktır tek düşündükleri…
Ve bugün o eylem gerçekleşti. Taksim’de saat 14:00′da bir araya gelen kadınlar, ‘kadın cinayetleri’ne son vermek için tıpkı bir yıl öncekine döndü. Tek fark; ölü kadınların yanına başka ölü kadınlar eklenmişti… Yaklaşık 300 kişinin katıldığı eylemde çıkan sesler derin bir yürek acısıydı…
Ana muhalefet partisi genel başkanının yasa dışı yöntemlerle elde edilmiş ses ve görüntü kayıtları kullanılarak koltuğundan indirilmesinin ardından, yine özel yaşamlarına ilişkin görüntü kayıtları medyaya servis edilerek ikinci muhalefet partisinin de genel başkanı dışındaki yönetim kadrosu büyük ölçüde saf dışı edildi.
Kadın cinayetlerinin neden önlenemediğini tartışırken UNFPA'den Ağduk, "Kadının k'sını duymak istemeyen insanlara eğitim veriyoruz. Davranış değişikliği yaratmak kolay değil", Emekli Aile Mahkemesi Hakimi Karınca, "Hakim ve savcı 'tutuklama' istese de yasa imkânsız kılıyor" diyor.
Avukat Hülya Gülbahar, Aile Mahkemesi Hakimi Eray Karınca'nın 16 yaşındaki F.Ş.'nin evliliğine izin vermeyen kararını "örnek bir karar" olarak değerlendiriyor. Gülbahar'a göre karar, sosyal devlet ilkesinini gereklerini hatırlattığı için de çok önemli.
25 Kasım 1960’ta, Orta Amerika’daki Dominik Cumhuriyeti’nde Trujilo Diktatörlüğü döneminde Mirabel Kardeşler olarak bilinen üç kadın, yönetime muhalif oldukları için arabalarından zorla indirilerek tecavüz edilip öldürülür. Latin Amerikalı ve Karayipli kadınlar bu vahşet karşısında günlerce tepkilerini sürdürür ve 25 Kasım’ın, Kadınlara Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Dayanışma Günü olarak kabulünü sağlarlar.[1]
Ülkemizde aile ve çocuk mahkemeleri oldukça yakın zamanda, kadına yönelik olumsuz ayrımcılığın kaldırılıp şiddetin önlenmesi ve çocukların korunması amacıyla kuruldu. Ne var ki 8 yıllık deneyim, bu mahkemelerin ayrı ayrı kurulmasının, kendilerinden beklenen etki ve verimliliğin sağlanmasında önemli bir engel olduğunu göstermekte.
Araştırmalara göre Türkiye’de evli kadınların %39’undan fazlası yaşamlarının en az bir döneminde eş şiddetine uğramıştır. Aradan geçen sürede önlem alınmadığı gibi iktidarın cinsiyet ayrımcılığına yönelik içtenliksiz tutum ve politikaları nedeniyle kadın cinayetleri ve kadına yönelik eş şiddetinin tırmanış göstermesi toplumda büyük üzüntü yaratmaktadır.
